De looptijdverschil-methode

De looptijdverschil-methode

De looptijdverschil-methode maakt gebruik van het feit dat de voortplantingssnelheid van een ultrasoon signaal afhankelijk is van de flowsnelheid van het dragermedium.

Net zoals bij een zwemmer die tegen de stroom in zwemt, beweegt een ultrasoon signaal langzamer tegen de stroomrichting van het medium in dan met de stroomrichting mee.

Het meetprincipe

Voor de meting worden twee ultrasone pulsen door het medium verzonden, één met de flowrichting mee en een tweede tegen de flowrichting in. De transducers werken afwisselend als zender en als ontvanger.

De looptijd van het ultrasone signaal dat zich voortplant in de stroomrichting is korter dan de looptijd van het signaal dat zich voortplant tegen de stoomrichting in. Zodoende kan het looptijdverschil (t) worden berekend, en kan de gemiddelde flowsnelheid worden vastgesteld op basis van het propagatiepad van de ultrasone signalen.

Er wordt een extra profielcorrectie uitgevoerd door onze zelfontwikkelde FLEXIM-algoritmen, zodat een uitzonderlijke nauwkeurigheid wordt verkregen voor wat betreft de gemiddelde flowsnelheid in de dwarsdoorsnede van de leiding – die rechtevenredig is aan de volumestroom.

Aangezien ultrasone signalen zich ook in vaste stoffen voortplanten, kunnen de transducers aan de buitenzijde van de leiding worden gemonteerd.

De meting is derhalve contact-vrij, waardoor er geen leidingen hoeven te worden doorgezaagd of gelast om de transducers te monteren.